Het Wereldantidopingagentschap – WADA – is een in 1999 door het Internationaal Olympisch Comité (IOC) opgerichte stichting.

Haar missie is om dubieus en illegaal gebruik van prestatie-verhogende drugs in de sport te lokaliseren en te bestrijden. Ook cannabis heeft jarenlang op de lijst van verboden substanties gestaan, voornamelijk vanwege het algemene verbod. Dit, ondanks de welbekende therapeutische voordelen van wiet met betrekking tot ontsteking- en spierherstel en de behandeling van chronische pijn.

Vanaf januari 2018 is dit echter veranderd. Cannabidiol (CBD) is officieel geschrapt van de lijst met verboden substanties. Tegenwoordig hoeven topatleten waar ook ter wereld zich geen zorgen meer te maken over het experimenteren met CBD-rijke olie extracten, infusies en eetbare producten.

CANNABIS EN SPORT

Cannabis heeft een hechte band met sport, meer dan je zou verwachten. In 2015 deed het WADA een studie waarin wereldwijd 300.000 atleten gescreend werden. Daarbij werd 4% positief getest op cannabinoïden (of hun metabolieten) in hun systeem.

Verschillende atleten hebben hun titels en reputaties verloren nadat ze bekenden cannabis gebruikt te hebben.

Michael Phelps, de atleet met de meeste prijzen aller tijden (28 medailles), werd drie maanden geschorst vanwege cannabis gebruik. De Spaanse gymnast Gervasio Deferr verloor al zijn titels die hij won tussen medio 2002 en begin 2003. Eugene Monroe, een NFL speler die op 29-jarige leeftijd al met pensioen ging, komt openlijk uit voor de manier waarop hij een remedie vond in wiet voor zijn chronische pijn door hoofdletsel.

Nate Diaz, bokser en mixed martials arts kampioen van de UFC, staat bekend als een fervent voorstander van CBD als pijnstiller. Hij werd geïnterviewd op een persconferentie na afloop van een wedstrijd bij het Ultimate Fighting Championship in Las Vegas in 2016 terwijl hij met een CBD pen aan het vapen was. Toen hij ernaar werd gevraagd, zei hij: "het helpt met het genezingsproces en tegen ontstekingen. Dat soort dingen. Dus dit is wat je wilt hebben voorafgaand en na de wedstrijden, na trainingen. Het maakt het leven een heel stuk aangenamer."

Voormalig NFL quarterback Jake Plummer raakte zo onder de indruk van de remedie die hij in CBD vond voor zijn tien jaar oude blessure dat hij een publiekelijk woordvoerder en pleitbezorger van CBD-gebruik werd.

Bij Kyle Turner werd na tien jaar van aanhoudende blessures chronische traumatische encefalopathie geconstateerd. Zijn conditie was zo ernstig dat hij suïcidale en gewelddadige gedachten begon te krijgen. Dit alles stopte toen hij medicinale cannabis ging gebruiken. Hij zegt zelfs dat het zijn leven heeft gered.

Ross Rebagliati, die goud won bij het snowboarden op de Winterspelen van 1998, werd onthouden van zijn medaille omdat zijn bloed positief testte op wiet. Hij werd gediskwalificeerd, maar kreeg uiteindelijk toch zijn prijs omdat cannabis niet op de officiële Olympische lijst van verboden substanties stond. Was dit een jaar later gebeurd, toen het WADA werd opgericht, dan was hij er niet zo eenvoudig vanaf gekomen.

Micheal Phelps Cannabis

DE TIJDEN VERANDEREN

Als een organisatie als het WADA ervoor uitkomt dat CBD-gebruik door topatleten oké is in de grootse wereld van de Olympische Spelen, dan weet je dat er een enorme cultuuromslag gaande is in de maatschappij.

Regeringen over de hele wereld moeten deze informatie verwerken. Hoe kun je tenslotte een Olympisch atleet, alsook een reguliere burger, op een legitieme wijze een CBD-olie extract voor spierherstel ontzeggen als ’s werelds grootste antidopingagentschap zegt dat het geen doping is?

Atleten uit China, Zuid-Afrika en Mongolië (en enkele andere landen) staan nu in hun nadeel aangezien CBD daar nog steeds verboden is. Dit is doodzonde want in veel gevallen kan CBD veel effectiever zijn (en met minder negatieve bijwerkingen) dan traditionele farmaceutische geneesmiddelen.

Wereldantidopingagentshcap CBD

DOPING OP DE OLYMPISCHE SPELEN

Wanneer sommige atleten het privilege genieten om sneller te herstellen en minder pijn te ervaren terwijl dat niet voor anderen is weggelegd, strijden ze dan wel op een gelijkwaardige manier voor de medailles?

Dit blijkt een paradox en lijkt veel op de relatie die de Olympische Spelen met steroïden heeft, hetzij omgekeerd.

De geschiedenis van steroïden en andere drugs op de Olympische Spelen lijkt sterk op een cartoon van Tom en Jerry. Een letterlijk kat- en muisspel. Sinds de eerste tests die dateren uit 1968 worden de Olympische Spelen geplaagd door positieve screenings van allerlei soorten prestatieverhogende middelen.

Ieder jaar worden er nieuwe testmethoden ontwikkeld en nieuwe chemische substanties gefabriceerd die de laboratoria misleiden. Het kat- en muisspel gaat tot op de dag van vandaag vrolijk verder.

Maar de paradox is overduidelijk. Drugsgebruik om iemands maximale prestatiepotentieel op een onnatuurlijke manier te verrijken, is slechts één ding – namelijk valsspelen. Het consumeren van natuurlijke plantderivaten om van de intensiteit van sport te herstellen, is echter compleet iets anders.

Winkelmand

Inbegrepen GRATIS producten

Uw winkelmand bevat geen producten.

Verzendkosten € 0.00
Totaal € 0.00

Afrekenen